கவிதை: சப்தமாய் மௌனத்தைப் பற்றி…


***
மௌனம்,
எல்லா இரண்டு வார்த்தைகளுக்கு நடுவிலும்
நதியாய் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

நாம் மட்டும்,
வார்த்தைகளைக் குடித்தே
தாகம் தீர்த்துக்கொள்கிறோம்!
***
***
எல்லா வார்த்தைகளும்
தீர்ந்து போன ஒருநாளில்,
மௌனம் தன்னைப் பற்றி
எழுத ஆரம்பித்தது!
****
***
குடித்து முடித்த கோப்பையில்
எஞ்சி நிற்கும் தேனீர் துளிகளைப்போல்,
நாம் பேசி முடித்த தருணங்களில்
எஞ்சி நிற்கும் மௌனம்…
***
***
பொதுக்கழிப்பரை சுவற்றில்,
கிறுக்கப்பட்டிருக்கும் வார்த்தைகளின் வாசம் –
உனக்கும் எனக்குமான துரத்தை
மௌனத்தால் அளக்கும்!
***
***
இயக்கமற்றிறுப்பது மௌனமென்றால்,
இயங்கி கொண்டிருக்கும் மௌனத்தை
என்னவென்று அழைப்பது?
***
***
எந்த பிரபஞ்சப் பறவை
கொத்திப்போகும்
மௌனம் பற்றிய இந்த கவிதையின் வார்த்தைகளை…
***
***
நாம்
தனித்திருக்கும் தருணங்களில்
மௌனமாய் நீ
வெட்கப்படும் போதெல்லாம்,

என்னால்
ஏனோ
வெறும் மௌனமாய்
அதை எதிர்கொள்ள முடிவதில்லை…
***
***
எங்கே போய் விடுகின்றன?
பேசுகின்ற வார்த்தைகள்
பேசி முடித்த பிறகு,,,
***

Advertisements
Comments
3 Responses to “கவிதை: சப்தமாய் மௌனத்தைப் பற்றி…”
  1. கண்ணன் சொல்கிறார்:

    நண்பருக்கு,

    தங்களது மௌனம்
    நிறைய பேசியது…

    மௌனத்தை சொல்லக் கூட
    சலசலப்பான நதியைத்தான் துணைக்கு அழைக்க வேண்டியுள்ளது…

    மௌனம் வலிமையானதுதான்!
    பேச்சு அதை வலிமையானது என்ற
    எனது எதிர் வினையோடு

    சந்திப்போம்….

  2. தங்கபாண்டியன் சொல்கிறார்:

    இனிய ஜானகி நல்ல கவிதை.
    மௌனமாய் இருப்பதால் மட்டுமே நாம் அமைதியானவர்களல்ல…
    மௌனம் பலம் பொருந்திய ஆயுதம்.
    அவசியம் இது கை கொடுக்கும்.
    நன்றி

  3. kavithasababathi சொல்கிறார்:

    mounam
    ennai metiyadhu

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: