கவிதை: சப்தமாய் மௌனத்தைப் பற்றி…


***
மௌனம்,
எல்லா இரண்டு வார்த்தைகளுக்கு நடுவிலும்
நதியாய் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

நாம் மட்டும்,
வார்த்தைகளைக் குடித்தே
தாகம் தீர்த்துக்கொள்கிறோம்!
***
***
எல்லா வார்த்தைகளும்
தீர்ந்து போன ஒருநாளில்,
மௌனம் தன்னைப் பற்றி
எழுத ஆரம்பித்தது!
****
***
குடித்து முடித்த கோப்பையில்
எஞ்சி நிற்கும் தேனீர் துளிகளைப்போல்,
நாம் பேசி முடித்த தருணங்களில்
எஞ்சி நிற்கும் மௌனம்…
***
***
பொதுக்கழிப்பரை சுவற்றில்,
கிறுக்கப்பட்டிருக்கும் வார்த்தைகளின் வாசம் –
உனக்கும் எனக்குமான துரத்தை
மௌனத்தால் அளக்கும்!
***
***
இயக்கமற்றிறுப்பது மௌனமென்றால்,
இயங்கி கொண்டிருக்கும் மௌனத்தை
என்னவென்று அழைப்பது?
***
***
எந்த பிரபஞ்சப் பறவை
கொத்திப்போகும்
மௌனம் பற்றிய இந்த கவிதையின் வார்த்தைகளை…
***
***
நாம்
தனித்திருக்கும் தருணங்களில்
மௌனமாய் நீ
வெட்கப்படும் போதெல்லாம்,

என்னால்
ஏனோ
வெறும் மௌனமாய்
அதை எதிர்கொள்ள முடிவதில்லை…
***
***
எங்கே போய் விடுகின்றன?
பேசுகின்ற வார்த்தைகள்
பேசி முடித்த பிறகு,,,
***

3 thoughts on “கவிதை: சப்தமாய் மௌனத்தைப் பற்றி…

  1. நண்பருக்கு,

    தங்களது மௌனம்
    நிறைய பேசியது…

    மௌனத்தை சொல்லக் கூட
    சலசலப்பான நதியைத்தான் துணைக்கு அழைக்க வேண்டியுள்ளது…

    மௌனம் வலிமையானதுதான்!
    பேச்சு அதை வலிமையானது என்ற
    எனது எதிர் வினையோடு

    சந்திப்போம்….

  2. இனிய ஜானகி நல்ல கவிதை.
    மௌனமாய் இருப்பதால் மட்டுமே நாம் அமைதியானவர்களல்ல…
    மௌனம் பலம் பொருந்திய ஆயுதம்.
    அவசியம் இது கை கொடுக்கும்.
    நன்றி

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s